วัดกลางเวียง — ใจกลางเวียงพร้าวที่สร้างใหม่เมื่อร้อยกว่าปีก่อน
วัดที่เป็นหมุดกลางของผังเมืองพร้าว และเป็นหลักฐานชิ้นใหญ่ที่สุดของยุคที่เมืองนี้ถูกสร้างขึ้นใหม่จากเมืองร้าง เมื่อร้อยกว่าปีก่อน
บทความเชิงลึกที่เล่าเบื้องหลังของสถานที่ต่างๆ ทั้งประวัติศาสตร์ วิถีชีวิต และเหตุผลว่าทำไมพร้าวถึงเป็นอย่างที่เป็นอยู่ทุกวันนี้
วัดที่เป็นหมุดกลางของผังเมืองพร้าว และเป็นหลักฐานชิ้นใหญ่ที่สุดของยุคที่เมืองนี้ถูกสร้างขึ้นใหม่จากเมืองร้าง เมื่อร้อยกว่าปีก่อน
คำขวัญอำเภอพร้าวมีคำว่า เรืองรองเกษตรกรรม ซึ่งไม่ใช่คำสวยหรู แต่มาจากเหตุผลทางภูมิศาสตร์ที่อธิบายได้ และเป็นเหตุผลเดียวกับที่พญามังรายเลือกตั้งเมืองที่นี่
ทำไมพระสายวิปัสสนากรรมฐานที่สำคัญที่สุดของประเทศหลายรูปถึงเลือกมาพำนักที่อำเภอเล็กๆ ในหุบเขาแห่งนี้ และเส้นทางที่จังหวัดเชียงใหม่เปิดขึ้นเพื่อตามรอยท่าน
ก่อนจะเป็นอำเภอที่คนขับผ่านไปเชียงดาว พร้าวเคยเป็นเมืองที่พญามังรายเลือกด้วยตัวเอง เคยชื่อนครป้าว และเคยมีกษัตริย์ล้านนาองค์สำคัญปกครองก่อนขึ้นครองราชย์
ถ้ามีเรื่องที่อยากให้เขียน หรือมีข้อมูลอยากแบ่งปัน บอกเราได้ที่หน้าติดต่อ
เรื่องนี้เราตั้งใจไม่เขียนจากการค้นเว็บอย่างเดียว เพราะข้อมูลชาติพันธุ์ที่เจาะจงถึงอำเภอพร้าวยังมีน้อยมากในเอกสารสาธารณะ และการเขียนผิดเรื่องนี้กระทบผู้คนจริง
สิ่งที่ยืนยันได้ตอนนี้คือ มีบันทึกว่าชุมชนลาหู่เคยตั้งถิ่นฐานในตำบลป่าตุ้มก่อนย้ายไปเวียงป่าเป้า และเทศกาลท่องเที่ยวอำเภอพร้าวมีส่วนจัดแสดงของดีจากกลุ่มชาติพันธุ์
ตำบลโหล่งขอดมีพื้นที่ป่าและภูเขาเป็นสัดส่วนสูงมาก และอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติศรีลานนา แต่ตัวเลขร้อยละที่แน่นอนเรายังยืนยันจากเอกสารราชการไม่ได้ จึงยังไม่เขียน
ข้อมูลประเพณีใส่ขันดอกที่ค้นได้ทางออนไลน์ส่วนใหญ่เป็นของวัดกลางเวียงจังหวัดเชียงราย ซึ่งเป็นคนละแห่ง เราจึงรอสอบถามจากวัดในพร้าวโดยตรงก่อน
ผู้รู้ในพื้นที่ ปราชญ์ชาวบ้าน หรือใครที่มีเอกสารเก่า ติดต่อเราได้